De vergeten principes van internetgeld

In de loop der jaren is het narratief van Bitcoin gekaapt. Vandaag is het niet langer het onafhankelijke, gedecentraliseerde systeem dat het bedoeld was te zijn. In plaats daarvan is het opgeslokt door instituties als BlackRock, ingezet door Microstrategy om bedrijfswaarderingen op te pompen, en verworden tot een zwaar gereguleerd en gemanipuleerd bezit. Ironisch genoeg juicht een groot deel van de cryptogemeenschap dit toe, zonder te beseffen dat we opnieuw een speeltuin voor Wall Street aan het bouwen zijn.

Tegelijkertijd is de cryptowereld veranderd in een meme coin-casino, aangedreven door financieel nihilisme en degeneratie. Menselijke hebzucht is dominant, en het is duidelijk dat aandacht, niet waarde of nut, de ultieme valuta is geworden. Wie die aandacht weet te grijpen, stuurt de massa, vaak in richtingen die hun eigen belangen dienen, niet die van ons.

Ruis versus signaal

Het is moeilijk om dit zonder frustratie te zien gebeuren. Misschien zit ik te diep in het oorspronkelijke ethos van crypto om de chaos te kunnen waarderen. Misschien maakt mijn eigenzinnigheid me blind voor de zogenaamde "voortgang" van institutionele Bitcoin-pumps en meme coin-manie. Maar voor mij is het allemaal ruis die afleidt van de zeldzame en essentiële signalen die in deze sector nog overblijven.

Ondertussen bestaat er een protocol waar de meeste nieuwkomers in crypto nooit van hebben gehoord. Een proof-of-work-cryptovaluta met een marktkapitalisatie van 4 miljard dollar, verwijderd van grote beurzen, gemeden door de media en verketterd om het gebruik op darknetmarkten. En toch, stil en veerkrachtig, maakt het nog steeds alles waar waar crypto voor zou moeten staan. Dat protocol is Monero.

Ik zal eerlijk zijn: Monero is voor de meesten niet sexy. Er zijn geen beroemdheden die het aanbevelen, geen marketingcampagnes die de koers opdrijven, en de eigen GUI is robuust maar biedt geen hoogwaardige UX. Dat doet echter niets af aan het belang ervan. Monero is het dichtste bij digitaal cash dat we hebben. Een instrument dat de privacy, fungibiliteit en vrijheid van fysiek geld nabootst in elektronische vorm.

Hoewel Monero verketterd wordt omdat het het merendeel van de darknetmarkten faciliteert, is het niet gemaakt voor darkwebpraktijken. Leuk detail: de enige cryptovaluta die darknetmarkten ooit in dezelfde mate diende als Monero nu doet, is Bitcoin. Toen de transparantie van Bitcoin een vloek werd, nam Monero het over. In plaats van te verketteren zou men hier met een kritischer blik naar kunnen kijken. Darknetmarkten zagen simpelweg vroeg in dat ze digitaal cash nodig hadden, en de rest van de wereld heeft dat nog niet ingehaald. Maar terwijl overheden en globalisten aandringen op het uitfaseren van fysiek geld en de vervanging daarvan door CBDC's (digitale centralebankvaluta's), wordt de behoefte aan een privaat, gedecentraliseerd alternatief onmiskenbaar.

Monero is saai, dat is waar. Maar cash is dat ook. En net als cash is het een essentieel stuk soevereiniteit in een steeds digitalere en meer gecontroleerde wereld.

Fundamentele pijlers van echte crypto

Ik heb deze fundamentele principes talloze keren doorgenomen. Het lijkt erop dat de wereld haar aandacht elders heeft gericht, maar ik geloof dat deze eigenschappen de tand des tijds doorstaan. Markten kunnen langer irrationeel blijven dan de meesten solvabel kunnen blijven, maar privacy is een van die dingen waarvan niemand beseft dat het nodig is totdat het te laat is. Voor mij blijft de zaak helder, en we zullen zien hoe dit zich in de loop van de tijd ontvouwt. Voor de oude tijd: hier zijn de fundamentele pijlers van internetgeld. De basis van een gedecentraliseerd, soeverein financieel systeem.

1. Schaalbaarheid

De doorvoercapaciteit van Bitcoin is beperkt tot ongeveer zeven transacties per seconde. Zonder aanvullende, minder betrouwbare layer-2-oplossingen is dat ver verwijderd van wat nodig is voor massale adoptie. Vergelijk dat met Monero, dat een dynamische blokgrootte biedt die uitbreidt tijdens piekmomenten in het netwerk, waardoor meer transactieschaalbaarheid mogelijk is terwijl het gedecentraliseerd blijft.

Andere protocollen, zoals Bitcoin Cash of Kaspa, hebben geprobeerd schaalbaarheid aan te pakken door blokgroottes te vergroten of nieuwe architecturen te introduceren. Dat gaat echter vaak ten koste van veiligheid of eenvoud. Monero vindt een balans en waarborgt bruikbaarheid zonder de kernprincipes op te geven.

2. Privacy

Bij het doen van transacties willen we niet alles laten zien wat we bezitten of onthullen met wie we contact hebben gehad. Maar het gebruik van Bitcoin doet precies dat. Op basis van een walletadres kan iedereen zien hoeveel BTC de eigenaar aanhoudt en met wie die transacties heeft gedaan. Coinmixers bestaan om deze gegevens te verhullen, maar ze veroorzaken vaak meer problemen dan ze oplossen. Bedrijven als Chainalysis monitoren de blockchain van Bitcoin actief, waardoor alles wat on-chain gebeurt wordt getraceerd en geanalyseerd.

Geld zou privé moeten zijn. Wat iemand met zijn geld doet, is zijn eigen zaak. Argumenten als het tegengaan van witwassen of terrorismefinanciering worden vaak tegen privacy ingezet, maar laten we eerlijk zijn. AML-regelgeving heeft de wereld honderden miljarden gekost, heeft geleid tot slechte gebruikerservaringen voor consumenten en heeft minder dan 1% van de illegale geldstromen onderschept. Die afweging klopt simpelweg niet.

Om privacy te laten werken, moet elke transactie op een netwerk privé zijn. Optionele privacy, zoals het model van ZCash, is niet genoeg. Als slechts een klein percentage van de transacties privé is, verzwakt dat de privacy van het hele netwerk. Mijn eerdere voorbeeld van coins die besmet raken door het gebruik van een coinmixer laat dit probleem zien. Wanneer privacy optioneel is, neemt de kans dat coins worden gemarkeerd of in waarde dalen aanzienlijk toe.

Monero lost dit op door elke transactie standaard privé te maken. Gebruikers hoeven niet te kiezen voor privacy, want die is ingebouwd in de kern van het systeem. Elke gebruiker bepaalt zelf wie, als er al iemand is, zijn financiële gegevens kan zien. Privacy als functie is niet genoeg, want het is essentieel voor echte fungibiliteit.

3. Fungibiliteit

Fungibiliteit betekent dat elke eenheid van een valuta uitwisselbaar is met een andere, ongeacht de geschiedenis ervan. De transparantie van Bitcoin ondermijnt dit principe. Coins kunnen “besmet” raken als ze in verband worden gebracht met illegale activiteiten, waardoor ze minder waardevol of in bepaalde situaties zelfs onbruikbaar worden. Dit probleem raakt ook mensen die niets met die illegale transacties te maken hadden, maar deze coins onbewust in bezit krijgen. Seth for Privacy heeft talloze voorbeelden gedocumenteerd van het gebrek aan fungibiliteit bij Bitcoin dat aanzienlijke problemen veroorzaakt, die hier te vinden zijn.

De ingebouwde privacy van Monero zorgt voor volledige fungibiliteit. Elke Monero-coin is gelijk aan een andere, net als bij cash of goud. Dit ontwerp elimineert het risico van besmette coins en behoudt de integriteit van de waarde.

4. Decentralisatie

De cryptografische hashfunctie SHA-256 van Bitcoin maakt mining praktisch onmogelijk zonder ASIC-miningapparatuur. Voor wie er niet mee bekend is: ASIC-miners zijn hypergespecialiseerde machines die zijn ontworpen om uit te blinken in één taak, namelijk het oplossen van een specifieke puzzel binnen Bitcoin-mining. Dat proces bestaat uit het vinden van een speciaal getal (de hash) met behulp van het SHA-256-algoritme. In essentie is het een gigantisch gokspel waarin machines concurreren om het juiste getal te vinden, waarbij de eerste die daarin slaagt de miningbelonig ontvangt.

Het probleem is dat ASIC-apparatuur duur is en geen nut heeft buiten het minen van Bitcoin of andere cryptovaluta's op basis van SHA-256. Dat vormt een aanzienlijke toegangsbarrière voor gewone gebruikers en centraliseert de miningkracht bij degenen die zich de apparatuur kunnen veroorloven. Als gevolg daarvan wordt Bitcoin-mining nu gedomineerd door grote operaties, wat de decentralisatie van het netwerk uitholt.

Monero gebruikt daarentegen RandomX, een ASIC-resistent miningalgoritme dat is ontworpen om mining eerlijker en toegankelijker te maken. Anders dan bij Bitcoin, dat leunt op sterk gespecialiseerde hardware, optimaliseert RandomX mining voor algemene CPU's, het type processor dat in alledaagse laptops en desktopcomputers zit. Dat maakt de verhoudingen gelijkwaardiger, waardoor iedereen met een eenvoudige computer aan het netwerk kan deelnemen.

RandomX zorgt ervoor dat het mijnproces van Monero gedecentraliseerd en inclusief is. Door toegankelijkheid voorop te stellen, versterkt het de veiligheid en veerkracht van het netwerk en blijft het trouw aan de kernprincipes van decentralisatie.

5. Permanente prikkels voor miners

Bitcoins vaste voorraad van 21 miljoen munten wordt vaak geroemd om de schaarste ervan. “Inflatie is slecht” en dat soort argumenten. Maar die schaarste brengt een aanzienlijk risico met zich mee voor Bitcoin en andere crypto’s met een vaste maximumvoorraad. Decentralisatie leunt zwaar op het aantal miners in het netwerk, en miners worden geprikkeld door blokbeloningen. Momenteel zijn er 19,9 miljoen Bitcoin in omloop, waarvan er nog maar 1,1 miljoen gemijnd moeten worden.

Zodra alle Bitcoin gemijnd is, ontvangen miners geen blokbeloningen meer. Hun enige inkomstenbron zijn dan transactiekosten, die nu ongeveer 3,3% van de vergoeding van miners uitmaken. Dat is bij lange na niet genoeg om het netwerk veilig te houden. Zonder de juiste prikkels stoppen miners met mijnen, wat het netwerk zwakker maakt.

Monero pakt dit probleem aan met een systeem van staartemissie. Nadat in mei 2022 de belangrijkste voorraadlimiet van 18,4 miljoen munten was bereikt, werd de staartemissie van Monero geactiveerd, wat in feite een vaste inflatie is. Dit betekent dat er 0,6 XMR per blok wordt uitgegeven, ongeveer elke twee minuten, en dat voor onbepaalde tijd. Het systeem zorgt ervoor dat miners altijd worden beloond, waardoor het netwerk veilig blijft zonder uitsluitend afhankelijk te zijn van transactiekosten.

In het eerste jaar bedroeg de staartemissie van Monero ongeveer 0,9%. Dit percentage daalt elk jaar doordat de totale voorraad groeit, terwijl de blokbeloning constant blijft. Ter vergelijking: goud kent een jaarlijkse inflatie van ongeveer 1,6%. Het systeem van Monero brengt duurzaamheid en veiligheid in balans. Bovendien zal er tot 2051 een grotere totale voorraad Bitcoin zijn dan Monero.

Zelfs na 2051 blijft de voorraad van Monero schaars, ondanks de inflatie. Er gaan in de loop der tijd veel munten verloren, wat de nieuwe voorraad compenseert en zorgt voor langdurige schaarste vergelijkbaar met die van Bitcoin. De staartemissie van Monero is een noodzaak om decentralisatie te behouden en het netwerk in de toekomst veilig te houden.

6. Bestuur

Het grootste ontbrekende element bij Monero is naar mijn mening een on-chain governancesysteem. Ook Bitcoin functioneert zonder on-chain governance en vertrouwt in plaats daarvan op informele discussies binnen de community. Monero volgt een vergelijkbare aanpak, maar combineert die met een gestructureerd financieringssysteem.

Het project wordt volledig gefinancierd met donaties. Er zijn twee belangrijke manieren om bij te dragen:

Het General Fund: beheerd door het kernteam van Monero, dekken deze middelen belangrijke kosten zoals ontwikkeling, infrastructuur en servers.

Het Community Crowdfunding System (CCS): via dit platform kan iedereen ideeën voorstellen om het Monero-ecosysteem te verbeteren. Voorstellen worden door de community beoordeeld, er wordt feedback gegeven en waar nodig worden aanpassingen doorgevoerd. Zodra een voorstel consensus bereikt, gaat het door naar de financieringsfase.

In de financieringsfase doneren bijdragers Monero totdat het streefbedrag is bereikt. Zodra de financiering rond is, gaat het project over naar “Work in Progress”, waarin de ontwikkeling begint en het team wordt betaald uit de ingezamelde middelen.

Hoewel deze aanpak redelijk goed werkt voor Monero (en Bitcoin), is er ruimte voor verbetering. Een voorbeeld dat eruit springt is Politeia van Decred, een gedecentraliseerd governanceplatform waarmee belanghebbenden direct kunnen deelnemen aan de besluitvorming. Politeia werkt als een georganiseerde en transparante ideeënbus waarin voorstellen worden ingediend, waarover wordt gestemd en die vervolgens worden uitgevoerd.

Decred zelf is een project dat ik beschouw als een signaal in de ruis. Het is een uitstekend voorbeeld van hoe gedecentraliseerde governance en innovatie samen kunnen komen in een systeem dat daadwerkelijk werkt voor de eigen community.

We keren altijd terug naar het gemiddelde

De cryptowereld is vol afleidingen. Meme coins en institutionele machtsspelletjes domineren, waardoor het gemakkelijk is om te vergeten wat er werkelijk telt. Monero blijft echter een stille maar krachtige herinnering aan het oorspronkelijke ethos van crypto: privacy, decentralisatie en financiële soevereiniteit.

Privacy wordt massaal over het hoofd gezien. Aandacht gaat naar wie haar weet te grijpen, maar die partijen leiden ons zelden in de juiste richting. Snel geld oefent een sterke aantrekkingskracht uit, maar uiteindelijk komt alles in balans. Terwijl de meesten gefocust zijn op de manie van het moment, blijft privacy achter. Toch heeft privacy een sterkere aantrekkingskracht dan snel geld, omdat ze essentieel wordt op het moment dat ze het hardst nodig is.

Eerst geleidelijk, dan ineens.